บันทึกส่วนหนึ่งจากห้องเรียน เลี้ยงลูกด้วยจิตตื่นรู้

สิ่งที่ได้เรียนรู้จากเวิคช้อปครั้งนี้ ที่ลองเอาไปใช้แบบคนร้อนวิชาแล้วเห็นผลจริงๆเลยคือเรื่องของ การกอด รับฟังเด็กด้วยสมองซีกขวา และการconnect กับลูกน่ะค่ะ

จากเวิคช็อปคุยวงเล็กกับแม่ๆ แม่ชิงชิง แม่ต๋า เรื่องที่เราเดินออกจากบ้านทุกครั้งแล้วพักหลังลูกจะร้องไห้ เราก็เลยยิ่งแอบเนียนค่อยๆย่องออกไป  แม่ชิงชิง แม่ต๋า บอกให้ลองใหม่ บอกเค้าแบบมั่นใจ หนักแน่น อย่ากังวล กอดเค้า ให้เค้ารับรู้ว่าเราจะไปและจะกลับมาอย่างแน่นอน

เช้าวันอาทิตย์ตื่นนอน ลูกก็ตื่นร่าเริงปกติ เราบอกเค้าว่า วันนี้แม่ขอโทษลูกนะที่ไมไ่ด้พาหนูไปว่ายน้ำ (ณดาชอบเรียนว่ายน้ำมากๆ) วันนี้แม่จะไปสัมมนา ไปทำงานนะคะลูก ลูกอยู่กับย่านะคะ แล้วแม่จะกลับมาตอนเย็นหาหนู หน้าเค้าแบบตั้งใจฟังมากๆ แล้วก็พยักหน้า พูดว่า” ค่ะๆ”

พอถึงตอนออกจากบ้าน เราสองคนมองหน้ากันเตรียมกับปู่ย่านิดหน่อยว่า เอาล่ะเดี๊ยวจะบอกเค้าก่อนเปิดประตูออกไป

แม่ : ณดาเดี๊ยวแม่ไปทำงานนะลูก วันนี้ลูกอยู่กับย่านะคะ เดี๊ยวแม่กลับมา

ณดา : งื้อๆ แงๆ (เริ่มทำท่าจะร้อง ทำมือให้อุ้ม)

แม่อุ้มลูกแล้วกอดกันแน่นๆ มากกว่าที่เคยกอด

ณดากอดแม่แน่นแต่มือนางคือ ตบหลังมาเบาๆ แปะๆๆ ประหนึ่งว่านางกำลังจะสื่ออะไรบางอย่าง

แม่: แม่ไปก่อนนะลูกเอาล่ะ อยู่กับย่านะคะลูก ( ส่งลูกให้ย่าอุัม)

ณดา : แม่ๆ งื้อๆ ( ขอให้แม่อุ้มอีกรอบ)

รอบนี้แน่นกว่าเดิม แล้วนางก็เอามือตบหลังแม่เบาๆ สามที ^^

แล้วก็หันไปหาย่าให้ย่าอุ้มตัวเค้า

ปรากฎว่า เค้าไม่ร้องไห้เลย แล้วยังไปส่งเราถึงรถ ย่าอุ้มเค้าเค้าก็นิ่งมาก โบกมือบ้ายบายเราด้วยนะ ระหว่างที่รถแล่นออกไป

มันอัศจรรย์มาก คือแค่เราเปลี่ยนวิธีการบางอย่างกับเค้า ซื่อสัตย์ ซื่อตรง จริงใจกับเค้าจริงๆ ให้การสัมผัสด้วยกาย เค้ารับรุ้ได้จากเราว่าเราไม่ทิ้งเค้า เค้าไว้วางใจเราว่าเราจะกลับมา เค้าไว้วางใจ

คิดได้อันหนึ่งว่า บางทีการร้องไห้เวลาเห็นแม่ออกจากบ้านไปแล้วเราก็ไม่กล้าแม้แต่จะอุ้มในเช้าของวันนั้น เพราะกลัวเค้าไม่ปล่อยเรา กลัวเค้าจะเสียใจที่เราไม่อยู่กับเค้า แต่แท้จริงแล้วเค้ารู้และอยู่ได้ แต่อาจจะแค่ต้องการกอดเราแน่นๆ ขอความอบอุ่นและความมั่นใจมั่นคงกับเรา ก่อนที่เราจะออกนอกบ้านจากเค้าไปในแต่ละวันเท่านั้นเอง

ส่วนหนึ่ง(เล็กๆ) จากที่เก็บเกี่ยวได้(อย่างเยอะ)จากในคลาสครั้งนี้ค่ะ

ขอบคุณอาจารย์ พ่อๆแม่ๆ ฟาทุกท่านที่นำพาสู่การเรียนรู้ครั้งนี้ค่ะ

 

แม่แป้ง+พ่อโป๊ะ น้องณดา

 

ปล. บทความนี้เขียนแชร์ให้กับวงกลุ่มแม่ๆพ่อๆในวงที่เราได้เรียนรู้ในเรื่องเดียวกันค่ะ  ถ้าใครได้อ่านบทความนี้แล้วรู้สึกเฉยๆ เพราะทำอยู่แล้ว ขอปรบมือให้จริงๆ สิ่งนั้นมันรู้สึกดีมากๆ(สำหรับเราที่ได้นะคะ)  ขอให้เราทำต่อไปเพื่อลูกๆของเรานะคะ


2 thoughts on “บันทึกส่วนหนึ่งจากห้องเรียน เลี้ยงลูกด้วยจิตตื่นรู้

  1. ขอบคุณมากเลยแม่แป้ง บางทีเค้าก็กลับมากอดใหม่ บางทียายก็หลอกล่อพาอัญชันออกไปเที่ยวที่อื่น เพราะกลัวอัญชันร้องตาม เดี่ยวลองปรับใหม่อีกที

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s